کاربردهای اصلی سولفات منیزیم

مصالح ساختمانی
پس از حل شدن سولفات منیزیم در آب، می تواند با پودر سوخته شده واکنش دهد و سیمان اکسی سولفات منیزیم را تشکیل دهد. سیمان اکسی سولفید منیزیم مقاومت خوبی در برابر آتش، عایق حرارتی، دوام و حفاظت از محیط زیست دارد و در بسیاری از زمینه ها مانند تخته های هسته درب ضد حریق، تخته های عایق دیوار خارجی، تخته های عایق اصلاح شده سیلیسی و تخته های نسوز استفاده می شود.
دارو
(1) سولفات منیزیم می تواند سیستم عصبی مرکزی را مهار کند، ماهیچه های اسکلتی را شل کند، آرام بخش، ضد اسپاسم باشد و اثرات فشار داخل جمجمه را کاهش دهد. اغلب برای درمان تشنج، اکلامپسی، اورمی، کزاز و انسفالوپاتی فشار خون بالا استفاده می شود. معمولاً 10 میلی لیتر سولفات منیزیم 10 درصد به ماهیچه های عمیق تزریق می شود یا با 5 درصد گلوکز به محلول 2 تا 2.5 درصد رقیق می شود و به آرامی انفوزیون می شود. البته باید توجه داشت که تزریق مستقیم وریدی یا تزریق عضلانی با دوز زیاد سولفات منیزیم خطرناک است. به طور کلی هر بار حداکثر می توان از 15 میلی لیتر سولفات منیزیم 25 درصد استفاده کرد. هنگام استفاده از آن به تنفس و فشار خون بیمار توجه کنید. آهسته بودن رفلکس زانو نشانه مهمی از کافی بودن یون منیزیم است.
(2) منیزیم نقش بسیار مهمی در متابولیسم قند و پروتئین دارد. کودکان در دوره رشد و تکامل در صورت سوء هاضمه و مصرف ویتامین D باید نمک منیزیم را مصرف کنند.
(3) منیزیم عملکردهای فیزیولوژیکی زیادی شبیه پتاسیم دارد. از آنجایی که تظاهرات بالینی کمبود منیزیم مشابه علائم کمبود پتاسیم است، کمبود منیزیم اغلب نادیده گرفته می شود. زمانی که علایم با وجود مصرف مکمل پتاسیم در طول کمبود پتاسیم بهبود نیافت، ابتدا باید احتمال کمبود منیزیم را در نظر گرفت تا هیپومنیزیمی به موقع اصلاح شود. بنابراین بیمارانی که انفوزیون طولانی مدت دارند باید در حین مصرف مکمل پتاسیم به مکمل منیزیم نیز توجه کنند. افزودن 1 گرم سولفات منیزیم به دمنوش روزانه می تواند از بروز هیپومنیزیمی جلوگیری کند.
(4) هنگامی که بیماران مبتلا به نارسایی قلبی از داروهای دیژیتال استفاده می کنند، نمک های منیزیم را می توان به طور مناسب مکمل کرد تا از تشدید سمیت دیژیتال منیزیم کم جلوگیری شود. از نظر بالینی، نمک های منیزیم اغلب در درمان تاکی کاردی موثر هستند.
(5) سولفات منیزیم خوراکی به ندرت در روده ها جذب می شود، بنابراین کاربردهای فوق الذکر ندارد. با این حال، سولفات منیزیم خوراکی عملکرد کاتارتیک خوبی دارد، بنابراین سولفات منیزیم نیز نمک اپسوم نامیده می شود. پس از رسیدن محلول آبی سولفات منیزیم خوراکی به حفره روده، فشار اسمزی مشخصی دارد که مانع از جذب آب روده توسط دیواره روده می شود. روده مقدار زیادی آب را در خود نگه می دارد که می تواند به طور مکانیکی باعث تحریک پریستالسیس روده و اجابت مزاج شود. بنابراین، سولفات منیزیم می تواند برای درمان یبوست و تخمیر غیر طبیعی روده استفاده شود. استفاده همراه با داروهای ضد کرم، می تواند باعث دفع آسان کرم های روده شود. می توانید هر بار 5 تا 20 گرم سولفات منیزیم را در 100 تا 400 میلی لیتر آب گرم حل کنید و یک بار صبح به صورت خوراکی مصرف کنید. غلظت نباید زیاد باشد، 5 درصد بهتر است، در غیر این صورت اجابت مزاج به تاخیر می افتد.
(6) سولفات منیزیم می تواند مخاط اثنی عشر را تحریک کند، به طور انعکاسی باعث شل شدن اسفنکتر صفراوی مشترک و انقباض کیسه صفرا شود، در نتیجه تخلیه کیسه صفرا را تحریک کرده و اثر کلرتیک دارد. می توان از آن برای درمان کوله سیستیت و سنگ کلیه استفاده کرد، هر بار 2 تا 5 گرم، 3 بار در روز، قبل یا بین غذا مصرف شود. 50٪ سولفات منیزیم رقیق شده تا 33٪ (غلظت بالا)، 5 میلی لیتر Tid.
(7) سولفات منیزیم می تواند برای تصویربرداری از دستگاه گوارش استفاده شود.
(8) ضد التهاب و تورم: محلول 50% این محصول را می توان به عنوان کمپرس گرم روی ناحیه آسیب دیده استفاده کرد که دارای اثر ضد التهابی و رفع تورم است.
استفاده خارجی پودر سولفات منیزیم می تواند تورم را کاهش دهد و برای درمان تورم پس از ضربه اندام استفاده می شود و به بهبود پوست خشن کمک می کند.
سولفات منیزیم به راحتی در آب حل می شود و در صورت مصرف خوراکی جذب نمی شود. یون های منیزیم و یون های سولفات موجود در محلول آبی به راحتی توسط دیواره روده جذب نمی شوند که این امر باعث افزایش فشار اسمزی روده می شود و باعث می شود آب موجود در مایع بدن به داخل حفره روده حرکت کند و حجم حفره روده افزایش یابد. دیواره روده منبسط می شود و در نتیجه انتهای عصب آوران دیواره روده را تحریک می کند و به طور انعکاسی باعث افزایش پریستالسیس روده و ایجاد اسهال می شود. روی کل بخش روده تأثیر می گذارد، بنابراین اثر سریع و قوی است. به عنوان یک عامل زهکشی کاتارتیک و اثنی عشر.
تزریق داخل وریدی سولفات منیزیم و تزریق عضلانی عمدتاً برای ضد تشنج استفاده می شود. می تواند باعث گشاد شدن رگ های خونی و کاهش فشار خون شود. سولفات منیزیم به دلیل اثر بازدارندگی مرکزی و آرامش عضلات اسکلتی، اثرات کاهنده فشار خون دارد. عمدتاً از نظر بالینی برای تسکین اکلامپسی و کزاز استفاده می شود. همچنین برای درمان بحران فشار خون بالا مانند تشنج استفاده می شود. همچنین برای سم زدایی نمک های باریم استفاده می شود.
صنعت
در دباغی، مواد منفجره، کود، کاغذ سازی، چینی سازی، رنگ های چاپ، باتری های سرب اسید و سایر صنایع استفاده می شود. سولفات منیزیم مانند سایر مواد معدنی مانند پتاسیم، کلسیم، نمک های اسید آمینه و سیلیکات ها می تواند به عنوان نمک حمام استفاده شود.
کشاورزی
کود: در کشاورزی و باغبانی، از سولفات منیزیم برای بهبود خاک های دارای کمبود منیزیم (منیزیم عنصر ضروری مولکول کلروفیل است)، بیشتر برای گیاهان گلدانی یا محصولات حاوی منیزیم مانند سیب زمینی، گل رز، گوجه فرنگی، فلفل و فلفل استفاده می شود. ماری جوانا مزیت کاربرد سولفات منیزیم نسبت به سایر مواد افزودنی خاک سولفات منیزیم (مانند آهک دولومیتی) حلالیت بالای آن است.
خوراک: سولفات منیزیم با گرید خوراک به عنوان مکمل منیزیم در فرآوری خوراک استفاده می شود. منیزیم یک عامل ضروری در فرآیند استخوان سازی و انقباض عضلات در دام و طیور است. فعال کننده آنزیم های مختلف در دام و طیور است. نقش بسیار مهمی در متابولیسم مواد و عملکرد عصبی دام و طیور دارد. اگر بدن دام و طیور دچار کمبود منیزیم باشد، منجر به متابولیسم مواد و اختلال در عملکرد عصبی، عدم تعادل عرضه، تاثیر بر رشد و نمو دام و طیور و حتی مرگ می شود.